ขอพึ่งบารมีพุทธคุณ

วันนี้วันดี ตั้งใจที่จะตั้งหิ้งพระที่บ้าน กว่าจะได้กลับมาทำก็ปาไปทุ่มกว่า เพราะวันนี้ไปอยู่ที่พิกเซลวันทั้งวันเลย ความรู้สึกตอนแรกที่ทำเราแค่อยากตั้งให้จบๆเอาใจเบนซ์ คือเขาตั้งใจกะวันนี้มาก พอทำเสร็จก็หาพระมาตั้ง เลยไปเลือกที่บ้าน ขอป๊ากับแหมะมาองค์นึง ชื่อพระศิริมไหสวรรค์ องค์นี้เห็นตั้งแต่เด็กๆแล้ว ก็อุ้มกลับมา พอบูชาขึ้นหิ้ง รู้สึกเลยว่าดูลงตัวมากๆ ทำจบแบบมีความสุข แม้จะทรมานปวดหลังจากการใช้สว่านเจาะกำแพงก็เหอะ ใจเป็นสุข ร่างกายก็(ต้อง)เป็นสุข    ...วันนี้ฟ่างกับปั้นขึ้นมานอนเองทั้งคู่ ไม่มีป๊ากับม่าม๊าขึ้นมาด้วย. เก่งมากนะลูก รักฟ่าง รักปั้น. จากพ่อที่ดุ แต่โคตรรักและขาดลูกไม่ได้ ^_^

ก้าวที่ต้องไปต่อ

ผ่านไปหนึ่งเดือนกับการก้าวออกมาจากพิกเซลวัน ตั้งแต่ไปทำบุญที่วัดหญ้าแพรก และวนไปดูหมอดูใบไม้มา จิตใจเริ่มดีขึ้นแต่ก็ยังไม่ถึงจุดที่สบายใจ ในหัวมีแต่คิดว่าเราจะพาเรือของครอบครัวไปรอดไหม กระแสความคิดสับสนเหมือนทะเลคลั่งมันจะพาเรือเราจมไปไหม คิดจนเครียดอีกเหมือนเดิม ก็เป็นมาเรื่อยๆ จนมา3-4วันที่ผ่านมารู้ว่าสิ่งเครียดเหล่านั้นมันค่อยๆหายไป ความนิ่งเริ่มบังเกิด ^^  เริ่มมองตะกรุดตรงข้อมือที่พระให้มา มีอะไรที่มากระทบก็มองตะกุดไปแบบไม่ตั้งใจทุกที ใจก็สงบขึ้น(ความเห็นส่วนตัวนะ) ก็ลุยกันไป  เบนซ์..ช่วงนี้ก็พยายามมาก ทั้งวิ่งขายงานพิมพ์ ทั้งขายอาหารเสริม  ขายหมูแผ่น หมูหยอง วิ่งส่งเอง มีorderเสื้อ หมวก กระเป๋าของAlpha kidsเข้ามาช่วย ต้องขอบคุณทั้งเพื่อน ทั้งลูกค้าที่ช่วยเหลือยามเรากำลังตั้งตัว ขอบคุณแหมะที่คอยเป็นกำลังใจให้เสมอถามไถ่ตลอดว่าเป็นยังไง  เรือพายมันต้องใหญ่กลายเป็นเรือยักษ์ให้ได้

ทางเลือก...

หลังจากเกิดเรื่องการตั้งบริษัทขึ้นมาใหม่ ทำให้เกิดปัญหาลุกลามใหญ่โต จนกลายเป็นเราที่ต้องตัดสินใจว่าจะอยุ่หรือออกจากกงสี ทำให้ช่วงนี้กลายเป็นคนที่เครียด เก็บกด ไม่อยากระบายกับใคร ปวดหัวตลอดเวลา  มันจะง่ายมากถ้าเราเป็นลูกจ้าง แยกมาแบบไม่เจ็บ แต่นี่เป็นกงสี ฝั่งนึงคือพ่อแม่พี่น้อง ฝั่งนึงคือภรรยาและลูก มันไม่ใช่เกมส์ที่เลือกผิดแล้วมาเลือกใหม่ได้  มันทำให้เราอยากจะหนีจากวงการงานพิมพ์ไปเลย ไปทำอะไรก็ได้ที่ไม่ต้องมีใครมาคอยระแวงเรา   วันนี้เราอาจจะคิดถูกกรือคิดผิดก็ได้ ไม่มีใครรู้อนาคต เคยบอกคนอื่นเสมอว่า ให้เลือกทางเดินเองอย่าให้ใครมาตัดสินใจให้ อย่างน้อยถ้ามันไม่ถูกก็จะภูมิใจว่าเราเลือกเอง วันนี้คำถามนี้มาถึงตัวเราเองแล้ว เราต้องเลือกเอง เรือครอบครัวขึ้นกับเรา ไป..ออกทะเลด้วยกัน พายุ หรืออะไรต่างๆมันมีแน่ๆ ต้องฝ่าให้ได้ ...

สิ้นปี 2558

น่าจะเป็นปีแรกเลยมั้งที่เป็นวันสิ้นปีแล้วไม่ได้อยู่กทม. ปีนี้ออกมาทำบุญกับทางบ้านเบนซ์ที่สิงห์บุรี นอนค้าง1คืนที่ รร.ไชยแสง พรุ่งนี้เราก็จะตื่นแต่เช้าไปตักบาตรริมแม่น้ำ ก็เหมือนเดิม ตักบาตรปีใหม่ในรอบ...10ปีเลยมั้ง ^^
ปี2559 เขาว่าเป็นปีชงของปีขาล ชงแบบ100%  แต่ดวงตามราศีเกิดกลายเป็นดี เชื่ออะไรดีล่ะทีนี้  แต่ทุกอย่างมันก็คงยังอยู่ในมือเรา คือถ้ามีแรงกำมือก็แสดงว่ายังสู้อยู่สู้ไหว  ถ้าแบมือเมื่อไหร่ก็จบกัน  แต่ก็อยากได้ดวงช่วยหนุนอยู่นะ  ปีนี้ก็เป็นปีแรกที่บริษัทจะย้ายเข้าไปสู่อาคารของตัวเอง ก็ขอให้เป็นปีที่ดีของบริษัทเช่นกันนะ
ตอนนี้ห้าทุ่มครึ่ง อีกแป๊ปนึงก็เข้าสู่ปีใหม่แล้ว รอรึเปล่าไม่รู้ แต่ถ้าง่วงก็นอน 5555...

ข้าวฟ่าง ข้าวปั้น โตขึ้นเยอะ กวนเยอะ อ้อนก็เยอะ น่าร๊ากกกกที่สุด
Happy New Year 2016

ใกล้สิ้นปี 57แล้วววว

21 ธค. 57  วันนี้วันเกิดเปิ้ลkku จัดส่งstickerดอกไม้ในLineไปให้เรียบร้อยแล้ว วันนี้ไปดูหนังกะbenzมา น่าจะเป็นเรื่องแรกในรอบ5-6ปีนี้ (ตั้งแต่มีลูกน่ะแหละ) เอาเด็กๆฝากไว้กับหลิน นานๆมาดูทีก็ดีเหมือนกันนะ พรุ่งนี้ก็จะเข้าweekที่2ที่ข้าวปั้นเริ่มไปโรงเรียน จริงๆจะให้เริ่มต้นมค. แต่ที่รร.รัชนีบูลที่ฟ่างเรียนจะปิดกิจการเดือนมีนาคม58 เลยต้องรีบเอาเข้าไปเร็วขึ้น เพราะเวลาขึ้นอ.1จะได้ปรับตัวได้ ตอนนี้ทำเรื่องย้ายโรงเรียนเรียบร้อยแล้ว ไปต่อที่ รร.โชคชัย ตรงก๋วยเตี๋ยวพริกสด ทั้งสองคนเลย หมดไปประมาณแสนสองกว่าๆ  เฮ้อออออ ตังค์ที่เก็บมาเกลี้ยงเลย ปีนี้เวรคืนกรรมธรรม์ไป2ฉบับ เพราะต้องลดค่าใช้จ่ายลง ดีที่เทอมสองของฟ่างขอค่าเทอมจากออฟฟิศได้ ไม่งั้นล่ะ...ตายแน่กรูรูรู เหอๆๆ   ตอนนี้ฟ่าง5ขวบ ปั้นจะ3ขวบ ตีกันทุกวัน ^^ ส่วนมากไอ้ตัวน้องชอบแกล้งพี่มัน ปั้นรู้เรื่องขึ้นเยอะมาก คุยกันรุ้เรื่อง(แถมกวนบาทา) ส่วนฟ่างก็เจ้าหญิงมากๆ เริ่มมีอาการงอนให้เห็นเป็นระยะๆ หน้าตาหนูแสดงออกมาชัดมาก ^^  ก็อยากเป็นพ่อที่สามารถซื้ออะไรให้หนูได้ทุกอย่างน่ะ แต่ความจริงมันไม่ใช่ เพราะเงินไม่พอเรื่องอื่นจำเป็นกว่าของเล่นนะ (โตไปจะได้รู้ว่าทำไมไม่ซื้อให้) แต่ของเล่นสองคนรวมกันป๊าว่าโคตรเยอะเลยโดยเฉพาะปั้น มีรถเกือบร้อยคันแล้วล่ะ  แต่ที่เด่นๆของปั้นตอนนี้เลยคือการตอบยี่ห้อรถ ตอบได้แทบจะทุกยี่ห้อจริงๆ บางยี่ห้อบอกรุ่นได้อีก เคยทดสอบตอนกลางคืนขับตามรถไกลๆหน่อยแบบมองไม่เห็นLogoรถ แล้วถามว่ารถอะไร...ปั้นมันตอบได้ เอ่อ อาจมั่ว ลอง3-4ครั้ง มันตอบได้อีก เชื่อแล้วว่าจำได้ เลยลองถามว่าปั้นี้ได้ไง .."ก็ดูไฟท้ายยยไง้ง้" จะเชื่อมันดีมั้ยล่ะ เหอๆๆๆ   เมื่อวาน ปั้นล้มหน้าผากทิ่มเข้าไปโดนสันโต๊ะ เกือบแตกเห็นแนวเลือดวิ่งมาเลยและบวมขึ้นขึ้นอย่างเร็วมาก โอ๊ย ลูกกรู...อีกแล้วเหรอ เจ็บแทนเลย ค่ำๆมาพอดีอยุ่คนเดียวเลยเอาหัวโขกไปที่สันโต๊ะดูมั่ง เจ็บฉิบหาย นึกถึงตอนปั้นโดนเลย เฮ้อ..ถ้าเจ็บแทนได้ขอแทนเลย  
ตอนนี้ตี2  เพิ่งจัดบ้านเสร็จ เอาคอกข้าวปั้นออกแล้ว จัดชั้นลอยใหม่ ให้ดูกว้างๆรับปีใหม่^^  ไปนอนละ รักฟ่าง รักปั้นนะ

ลืม....รักแม่ฟ่างแม่ปั้นด้วยนะ ^^ คราวหน้าไปดูหนังกันอีกเน๊อะ

วันที่แสน.....

ช่วงนี้พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก งานติดขัดตลอด แถมร่างกายช่วงนี้แย่ลงกว่าที่คิด หลังเริ่มมีอาการปวดมากกว่าเดิม เมื่อวานลองไม่กินยา ผลออกเลยรู้สึกปวดหลังมากขึ้น ตอนนี้ต้องใช้เข็มขัดแชมป์โลกช่วยรัดหลัง  เฮ้ออออ  จะเป็นหนักกว่านี้ไหมว่ะ  แต่จะโทษใครได้นอกจากตัวเอง จัดเวลาไม่เป็น ไม่มีช่วงออกกำลังกาย  ไม่มีช่วงที่ได้ไปชาร์ตแบตตัวเองเหมือนคนอื่นๆ ผูกต้วเองอยู่กับงาน คงต้องหาเวลาบ้าง  สายตาก็เปลี่ยนไประดับนึงแล้ว ใส่แว่นตลอด  ชีวิตตอนโตนี่มันยากกว่าตอนเด็กเยอะเลย  ตอนนี้เริ่มถอนประกันบางตัวออกเพราะเงินเริ่มไม่พอ ขนาดไม่ได้ไปเที่ยวยังเงินฝืดขนาดนี้ เซ็ง  แต่ยังดีที่บริษัทช่วยออกค่าเทอมฟ่างให้ ถ้าไม่ช่วยก็ตายแน่ ค่านม ค่ารักษาพยาบาล ค่ากิน ค่าเรียนพิเศษ ฯลฯ ยิ่งปีนี้ตัวเราเองเข้า รพ.หลายครั้งด้วย .. บ่นๆๆๆๆๆๆ เพราะไม่รู้จะคุยกะใคร  แต่ก็ดีใจที่ยังมีข้าวฟ่าง ข้าวปั้น ทำให้รู้สึกว่าเราต้องไหวตลอด ดีใจที่มีหนูทั้งสองคนนะ ^^

New Year 2557

ผ่านมาแล้ว 3 วันกับการเริ่มต้นปีใหม่ ความรู้สึกปลายปีต่อเนื่องมาปีใหม่เป็นอะไรที่หลากหลายมาก สุข ทุกข์ รู้สึกดี รู้สึกแย่ๆ ปนเปกันไปหมด กับเด็กๆก็โตขึ้นตามวัย ซนเหมือนลิงและพูดเก่ง(มาก)